از پشت اين پنجره هيچي پيدا نيست ....
شايد پنجره اش ...خرابه ؟
....
.... شايد ...
... و ...
..........شايد ......
....اونم از پشت همين پنجره داره بيرون رو نگاه ميكنه ....
... اونم مثل من از پشت اين پنجره هيچي رو نمي تونه ببينه ...همش .. فكر ميكنه .... ....
.... اونم قبول كرده ..........
....... بيا بريم ...
بيا بريم
....
.....گريه نكن ....
.....
....
..............اينجا اسمش زندگيه ....
روز از من تهي خواهد شد
در فصل سفيد روي سرد،
و منم خواهم رفت
خواهم رفت
خواهم رفت؛
و از شما گذر خواهم كرد
از شما كه خاموشيد و جز به مصلحت عشقتان نمي خوانيد ...
و گذر خواهم كرد ميان تاريكي وخواب،
تا بودنم خاطره اي شود گُم در انبوه خاطرات شما
و نبودنم نيز ...
و بدين سان محو مي شوم در همهمه ي پنجره اي گنگ
بايد دور شد از هياهوي زمان در گودي هاي زمين
بايد رفت و تنهايي پنجره را دو چندان كرد
مي روم تا در پي آمدن ديروز و هر روز
پيوند زنم رفتنم را به پوسيدگي خاطرات تلخ شما
بايد رفت و رفت و رفت ...
پ.ن: حالا هر كي فهميد معني اين نوشته چيه؟
خودمم بايد بشينم بينم معنيش چيه !!!!!!!!!
پ.ن: توي اين چند سال زندگي خيلي چيزا ياد دادم خيلي چيزا هم ياد گرفتم ولي نتونستم به كسي ياد بدم كه دوست داشتن عاشق شدن نيست؛
چرا نتونستم؟!؟
ای مهربان تر از برگ در بوسه های باران
بیداری ستاره در چشم جویباران
ایینه ی نگاهت پیوند صبح و ساحل
لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران
بازا که در هوایت خاموشی جنونم
فریاد ها برانگیخت از سنگ کوه ساران
ای جویبار جاری ! زین سایه برگ مگریز
کاین گونه فرصت از کف دادند بی شماران
گفتی :
به روزگاران مهری نشسته
گفتم:
بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران
بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز
زین عاشق پشیمان سرخیل شرمساران
پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند
دیوار زندگی را زین گونه یادگاران
وین نغمه ی محبت بعد از من و تو ماند
تا در زمانه باقی ست آواز باد و باران
" شفيعي كدكني "
پ.ن: چند روز گذشته ولي خوب ....
مهر بانوي من تولدت مبارك ...